سرمایه گذاری غیر فعال چیست؟


حسینی فایننس
آکادمی تخصصی آموزش ارزهای دیجیتال

ما در این مجموعه با ارائه مسیرهای صحیح برای کسب درآمد و سرمایه‌گذاری در بازارهای مالی و ارزهای دیجیتال همراه شما هستیم.

دوره‌های فعال در مجموعه

متخصصین مجموعه حسینی فایننس همیشه در تلاش هستند تا با ارائه آموزش‌های بروز و جدید موقعیت مالی شما را بهبود ببخشند.

انتخاب مسیر در بازارهای مالی و ارزهای دیجیتال

پیدا کردن مسیر درست در بازارهای مالی می‌تواند درآمد شما را چند برابر کند. ما می‌توانیم در این مسیر چراغ راه شما باشیم.

معامله گری در بازار رمزارزها

بازار ارزهای دیجیتال هر روزه نوسانات زیادی را تجربه می‌کند اما اگر به اندازه کافی تجربه داشته باشید می‌توانید با نوسانات آن هماهنگ پیش روید.

استخراج رمزارزها

استخراج ارزهای دیجیتال می‌تواند با پیچیدگی‌های زیادی همراه باشد. با ما این مسیر برای شما هموارتر خواهد شد.

معامله گری در بازارهای مالی

ریسک یکی از مهم‌ترین عناصر برای شرکت در بازارهای مالی است. به همراه ما این ریسک برای شما کم‌خطرتر خواهد بود.

استادگلچین (مدیریت مالی دانشگاه تهران)

سئوالات مدیریت سرمایه گذاری در بورس ترم اول 92/91(همراه با پاسخ)

سئوالات آزمون "" بورس اوراق بهادار"" – رشته حسابداری(کارشناسی)

پایان ترم . 1. سال : 92/91 - دانشگاه آزاد اسلامی واحد گچساران – دانشکده علوم انسانی

مدت امتحان :70 دقیقه (40 دقیقه تستی و 30 دقیقه تشریحی)- استاد: گلچین

نام : نام خانوادگی: شماره دانشجویی:

هر3 سئوال تستی 1 نمره دارد.سئوالات تستی نمره منفی ندارد.

1. بازاری رسمی و سازمان یافته است که در آن انتقال وجوه از افراد و واحدهایی که با مازاد منابع مالی مواجه اند به افراد وواحدهای متقاضی وجوه صورت می گیرد.

ا. بازار مالی* ب. بازار پولی ج.بازار سرمایه د.بازار بورس

2.درحالت". " وجوه مالی انتقال از طریق بانک های سرمایه گذاری و واسطه های مالی انجام می پذیرد.

ا. انتقال مستقیم ب.انتقال غیر مستقیم*

3.در . خریدار و فروشنده معمولا یکدیگررانمی شناسند.

ا.اوراق بهادارغیرقابل معامله ب. اوراق بهادار قابل معامله* ج. سرمایه گذاری مستقیم د. سرمایه گذاری غیرمستقیم

4.داراییهای غیرقابل معامله .

ا.دارنده و صادرکننده آن مستقیما با هم در ارتباط هستند ب. نقد شوندگی بالایی دارند

ج.امنیت بالایی دارند د.تمام موارد*

5. . کم ریسک ترین و پرمعامله ترین ابزار بازار پول است.

ا.اوراق بهادار بازار پول ب. قراردادهای بازخرید ج. اوراق خزانه* د.اوراق تجاری

6.کدام گزینه در مورد "اوراق بهادار بازار پول "درست نیست؟

ا.نقد شوندگی بالا ب. ریسک پذیری کم ج. سررسید یک روز تا یک سال د.حجم معاملات روی آن ها کم است*

7.کدام گزینه از انواع اوراق بهادار بازار سرمایه نیست؟

ا. اوراق قرضه دولتی ب.اوراق تجاری * ج.اوراق قرضه شهرداری ها د.اوراق قرضه شرکت ها

8. . به نام اوراق بهادار دو رگه شناخته می شود.

ا.سهام عادی ب. اوراق سهام ج. سهام ممتاز* د.اوراق مشتقه

9. . قراردادی است که طبق آن فروشنده متعهد می شود که دارایی خاصی را در یک تاریخ معین در مقابل دریافت مبلغ معینی وجه نقد از خریدار به وی تحویل نماید.

ا.پیمان آتی* ب.اختیارمعامله ج. تاخت د.قرضه ساختاری

10.کدام گزینه از امتیازات بازار مشتقه نسبت به بازار نقدی نیست؟

ا.هزینه کمتر ب. سریعتر انجام شدن معاملات در این بازار ج.نقدشوندگی بالاتر د.خرید و فروش همزمان اسناد بهادار*

11.صندوق های سرمایه گذاری از نظر هدف به . تفکیک می شوند.

ا.بازار پول و بازار سهام ب.بازار پول و سهام و اوراق قرضه

ج. رشدی – درآمدی و رشدی /درآمدی* د.ثابت –متقیر و غیرفعال

12.قیمت صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه ثابت . تعیین می شود.

ا.با محاسبه ی ارزش بازار پورتفوی صندوق به قیمت های پایانی در هر روز ب.از طریق جریان عرضه و تقاضای بازار*

ج. با محاسبه میانگین قیمت ها د.به طور روزانه و با میانگین حسابی ساده

13.کدام گزینه از ویژگی های صندوق های سرمایه گذاری غیرفعال نیست؟

ا.دازایی آنها ثابت بوده و چندان مورد معامله قرار نمی گیرد ب.هزینه های عملیاتی آن نسبت به سایر صندوقها بسیارکم است

ج.دارای طول عمرمعین و محدودی است د.اقدام به سرمایه گذاری در پورتفویی از سهام می کند*

14.کدام گزینه از مزیت های صندوق های سرمایه گذاری نیست؟

ا.قابلیت بازخرید سهام توسط خود صندوق ب .خرید و فروش آسان واحدهای سرمایه گذاری صندوق

ج.هزینه های عملیاتی کمتر و تنوع بخشی د.عدم اطمینان از اقدامات اخلاقی مدیران*

15.سرمایه گذاری در تعداد معینی از سهام مختلف به . منجر می شود.

ا.کاهش ریسک سیستماتیک سرمایه گذاری ب. افزایش ریسک سیستماتیک سرمایه گذاری

ج. کاهش ریسک غیر سیستماتیک سرمایه گذاری* د.افزایش ریسک غیر سیستماتیک سرمایه گذاری

16.هدف سرمایه گذاری صندوق بیانگر. است.

ا. حیطه ی فعالیت ب.چگونگی رسیدن به هدف ج. نوع اوراق بهادار قابل سرمایه گذاری د. تمام موارد*

17.صندوقی غیر متنوع محسوب می شود که .

ا.بیش از 5% داراییهای خودرا در یک دارایی سرمایه گذاری کندومالکیت بیش از 10%یک شرکت (دارایی)را داشته باشد*

ب. بیش از 5% داراییهای خودرا در یک دارایی سرمایه گذاری نکندومالکیت بیش از 10%یک شرکت (دارایی)را نداشته باشد

ج. بیش از 10% داراییهای خودرا در یک دارایی سرمایه گذاری کندومالکیت بیش از 5%یک شرکت (دارایی)را داشته باشد

د. بیش از 10% داراییهای خودرا در یک دارایی سرمایه گذاری نکندومالکیت بیش از 5%یک شرکت (دارایی)را نداشته باشد

18. اغلب برای واحدهای سرمایه گذاری ای که در چند سال اول بازخرید می شوند اعمال می شود.

ا.کارمزد افتتاحی ب.کارمزد اختتامی* ج. حق کمیسیون د.کارمزدبازخرید

19.با . حجم سرمایه گذاری کارمزد فروش . می یابد.

ا.کاهش - کاهش ب. افزایش - افزایش ج. افزایش - کاهش* د.کاهش یا افزایش - کاهش یا افزایش

20. غالبا بر مبلغ اولیه سرمایه گذاری اعمال می شود.

ا. کارمزد بازخرید ب.کارمزد افتتاحی ج. کارمزد انتقال د.کارمزد اختتامی*

21. در اکثر کشورها . عالی ترین مرجع نظارتی در بازارهای سرمایه تلقی می شود.

ا. کمیسیون بورس اوراق بهادار * ب. کارگزار بورس ج.هیاتداوری بورس د. هیات پذیرش اوراق بهادار

22. بازار . نقش هدایت و تخصیص منابع اقتصادی را بر عهده دارد.

ا. پول ب. سرمایه * ج. اولیه د.ثانویه

23.در بازار . معنمله برروی اوراق بهادار قبلا انتشاریافته صورت می گیرد.

ا. پول ب. سرمایه ج. اولیه د.ثانویه*

24.شرایط پذیرش شرکت ها در تابلوی اصلی بورس تهران کدام است؟

ا.سرمایه بیش از 25میلیارد ریال ب.حداقل 2 سال فعالیت سودآور

ج. مالکیت 70درصدشرکت توسط حداقل 10نفرسهام دار د.تمام موارد درست است*

25. کدام گزینه از عوامل اثر گدار بر ریسک نیست؟

ا.سررسید اوراق بهاذار ب.درجه نقد شوندگی ابزار وانواع ابزار موردمعامله درآن

ج. اعتبار سرمایه گذار* د.ماهیت و اولویت حقوقی که سرمایه گذاربر درآمد و دارایی دارد

26.سابقه ی بازار سرمایه در ایران به . سال می رسد.

ا. بیش از 45 * ب.40 – 35 ج. بیش از 100 د. 36

27.(یکی از )علل کاهش تمایل افراد و موسسات بخش خصوصی به خرید اوراق قرضه بعد از پیروزی انقلاب . بود.

ا.کم بازده بودن این اوراق ب. ربوی بودن وعدم پرداخت بهره ی این اوراق* ج.عدم صدور به موقع از سوی دولت د.تملم موارد

28. شرکتهای . تنها نهادهای بازار سرمایه اند که مجاز به انتشار و عرضه . در بازار . هستند.

ا. سهامی خاص – سهام – اولیه ب.سهامی عام – سهام – ثانویه

ج. سهامی عام – سهام – اولیه * د. دولتی - او راق بهادار – اولیه

29. برای تامین احتیاجات مالی خزانه داری کل در طول سال توسط دولت منتشر می شود.

ا.اوراق قرضه ب.اسناد خزانه * ج.اوراق قرضه دولتی د.اوراق قرضه ی شرکت ها

30. کدام گزینه از اهداف انتشار اوراق مشارکت به جای اوراق قرضه نمی باشد؟

ا.افزایش مشارکت مردم در فعالیت های اقتصادی ب.ایجاد تنوف در ابزارهای مالی

ج.تامین منابع مالی برای ایجاد و تکمیل و توسعه ی طرحهای عمومی و خصوصی د.بهره ی بالای این اوراق*

31.بورس توسط. اداره می شود.

ا.سازمان کارگزاران بورس * ب.هیات داوری بورس

ج.شورای بورس د.هیات پذیرش اوراق بهادار

32.هیات داوری بورس به اختلافات بین . که از معاملات در بورس ناشی می شود رسیدگی می کند.

ا.کارگزاران با هم ب. فروشندگان با کارگزاران ج. خریداران با کارگزاران د.تمام موارد*

33. ریسک مرتبط با یک داراریی ریسک دار. است.

ا. فقط ریسک غیر سیستماتیک ب. فقط ریسک سیستماتیک*

ج. ریسک پورتفوی د. "الف" و " ب"

34.شاخص . از حاصل ضرب تعداد سهام در قیمت جاری سهام منتشره به دست می آید.

ا.قیمتی بی وزن ب. قیمتی با وزن برابر ج. قیمتی با وزن برابر با ارزش بازاری سهام * د.میانگین وزنی

35.شاخص مورد استفاده در بورس اوراق بهادار تهران از نوع . با نام . و سال پایه . و عدد مبنای . است.

ا.میانگین حسابی با وزن برابر با ارزش بازاری سهام شرکت – تپیکس – 69 – 100*

ب. میانگین حسابی سرمایه گذاری غیر فعال چیست؟ با وزن برابر – تدیکس – 69 – 100

ج. میانگین حسابی ساده با وزن برابر با ارزش بازاری سهام شرکت – تدپیکس – 69 – 100

د.شاخص قیمتی بی وزن – تپیکس – 69 – 100

36.کدام گزینه در فرایند تعدیل شاخص قیمت سهام در نظر گرفته می شود؟

ا.پرداخت نقدی ب.افزایش سرمایه شرکت از محل اندوخته ها

ج.افزایش یا کاهش شرکت های پذیرفته شده در بورس* د.تغییر ارزش اسمی سهام

37.در شناسایی شرکتهای برتر بورس تهران کدام مبنا اهمیت بیشتری دارد؟

ا.میزان تاثیر گذاری بربازار ب.نقد شوندگی* ج .فعالیت در بورس د.نمام موارد

38. عبارت است از نرخ افزایش یا کاهش سرمایه گذاری در طول دوره نگهداری داراریی

ا.درجه ریسک ب. نرخ بازده * ج. کارایی د. اثربخشی

39. حالتی است که در آن شرکت به علت پایین بودن ارزش اسمی تصمیم به افزایش ارزش اسمی سهام می گیرد.

ا.تجزیه سهام ب. سهام تجزیه ج.تجمیع سهام * د.سهام جایزه

40.تفاوت میان ارزش واقعی و ارزش روز(بازار) تعیین کننده . ایت.

ا.ریسک ب. حاشیه ایمنی ج.کارایی د."الف " و " ب"*

41.کدام گزینه در مورد انتخاب پورتفوی صحیح نیست؟

ا.سرمایه گذاران آن پورتفوی را انتخاب می کنند که بازده مورد انتظار بالاتری دارد

ب. .سرمایه گذاران آن پورتفوی را انتخاب می کنند که بیشترین انحراف معیار را دارد*

ج.سرمایه گذاران ریسک گریزند

د.سرمایه گذاران سطوح بالاتر ارزش پایانی رابه سطوح کمتر آن ترجیح می دهند

42.کدام گزینه در مورد مطلوبیت سرمایه گذاران درست نیست؟

ا.مطلوبیت نهایی نزولی است ب. تابع مطلوبیت ثروت نسبت به مبدا مختصات محدب است*

ج.هر مبلغ اضافی همیشه مطلوبیت اضافی مثبتی فراهم می کند د.تابع مطلوبیت ثروت همیشه شیب مثبت دارد

43.کدام گزینه بیانگر کارکردهای بازار مالی است؟

ا.جذب و تجهیز پس اندازها و تحصسص بهینه ی منابع ب.تسهیل دادوستدها

ج.توزیع خطر سرمایه گذاری غیر فعال چیست؟ و مدیریت ریسک د.تمام موارد*

44اتولین.بورس معتبر دنیا در کشور . شروع شد.

ا.آمریکا ب. انگلیس ج.نروژ د.هلند*

45.منافع مالکان سهام عادی. نامیده می شود.

ا.منفعت باقیمانده * ب.منفعت ترجیحی ج.حق تقدم د.صرف سهام

سئوالات آزمون "" بورس اوراق بهادار"" – رشته حسابداری(کارشناسی)

پایان ترم . 1. سال : 92/91 - دانشگاه آزاد اسلامی واحد گچساران – دانشکده علوم انسانی

مدت امتحان :70 دقیقه (40 دقیقه تستی و 30 دقیقه تشریحی)- استاد: گلچین

نام : نام خانوادگی: شماره دانشجویی:

پاسخ سئوالات زیر را در زیر و پشت همین برگه بنویسید.

فقط به اندازه ی 5 نمره پاسخ دهید.

به هر سئوال که برای پاسخ دادن انتخاب می کنید به طور کامل پاسخ دهید.

ترکیب سئوالات:مثلا سئوالات 1و 2 /یا / 2و3و4 یا هر انتخاب دیگر به دلخواه

سئوالات تشریحی(5 نمره)

1.انواع دارایی های غیر قابل معامله را نام برده و به اختصار توضیح دهید 2

2.صندوق های سرمایه گذاری ثابت و متغیر و غیر فعال را مقایسه کنید.(وجوه اشتراک و افتراق)3

3.عوامل اثر گذار بر ریسک را نام ببرید.1

4.ارکان بورس اوراق بهادار را نام ببرید1

5.چرا محاسبه ی شاخص های بازار اوراق قرضه مشکل تر از شاخص های بازار سهام است؟2

صندوق سرمایه گذاری چیست؟

صندوق های سرمایه گذاری (Investment Funds) در حال حاضر از پرطرفدارترین گزینه های سرمایه گذاری هستند. از آنجایی که سرمایه گذاری در این صندوق ها بسیار آسان تر از سرمایه گذاری در سهام است، این محبوبیت زیاد جای تعجب ندارد. اما صندوق سرمایه گذاری چیست؟ و هنگام سرمایه گذاری در این صندوق ها به چه مواردی باید توجه کنید؟ در این مقاله، تمام اطلاعاتی را که درباره صندوق های سرمایه گذاری نیاز دارید بدانید را به شما خواهیم گفت.

صندوق سرمایه گذاری (Investment Funds) چیست؟

صندوق های سرمایه گذاری، نهادی هستند که از طرف تعداد زیادی از مشتریان اقدام به سرمایه گذاری میکنند. بسیاری از صندوق ها، در سهام های مختلف یا اوراق قرضه سرمایه گذاری میکنند. همچنین صندوق هایی وجود دارند که در موارد دیگر مثل مشتقات مالی سرمایه گذاری میکنند. هنگامی که مبلغی را در این صندوق ها سرمایه گذاری میکنید، شما اوراق مشارکت دریافت خواهید کرد. اگر سرمایه گذاری های صندوق خوب پیش برود، شما سود دریافت میکنید.

چگونه میتوانم در این صندوق ها، سرمایه گذاری کنم؟

شما میتوانید خودتان به طور مستقل در این صندوق ها سرمایه گذاری کنید، اما نیاز دارید این کار را در یک کارگزاری انجام دهید. کارگزاری نهادی است که خرید و فروش اوراق مالی را برای افراد ممکن میکند. شما میتوانید به معامله فعال این صندوق ها بپردازید و یا این که به طور بلند مدت در صندوق ها، سرمایه گذاری کنید.

سرمایه گذاری بر روی قیمت صندوق های سرمایه گذاری

شما میتوانید بر روی قیمت صندوق ها سرمایه گذاری کنید. در این صورت، شما به صورت کوتاه مدت در صندوق مشارکت خواهید داشت. حتی میتوانید بر روی کاهش قیمت صندوق نیز سرمایه گذاری کنید. با پیش فروش کردن صندوق، میتوانید در هنگامی که بازار ها در حال سقوط هستند نیز، سود کسب کنید. یکی از کارگزاری های خوبی که امکان سرمایه گذاری بر روی قیمت صندوق ها را به شما میدهد، eToro است. میتوانید قابلیت های مختلف این کارگزاری را با یک حساب کاربری آزمایشی امتحان کنید:

خرید اوراق مشارکت صندوق های سرمایه گذاری

اکثر افراد، سرمایه گذاری بلند مدت در صندوق های سرمایه گذاری را انتخاب میکنند. شما مبلغی در این صندوق ها سرمایه گذاری میکنید و در نتیجه اوراق مشارکتی به شما داده میشود. بعد سهمی از سود صندوق به عنوان سود مشارکت به شما تعلق خواهد گرفت. دوست دارید بدانید که در کجا میتوانید ارزان ترین اوراق مشارکت صندوق های سرمایه گذاری را خریداری کنید؟ بر روی لینک زیر کلیک کنید تا بهترین کارگزاری ها را برای خرید صندوق های سرمایه گذاری مشاهده کنید:

انواع مختلف صندوق های سرمایه گذاری

صندوق های سرمایه گذاری انواع و اشکال مختلفی دارند. بیشتر صندوق ها، تمرکزشان بر روی مورد خاصی است. برای مثال، صندوق ها ممکن است بر روی بخش خاصی از بازار تمرکز کنند. نوع دیگری از صندوق ها، آن هایی هستند که نوع سرمایه گذاری خاصی را انجام میدهند. در ادامه، انواع این صندوق ها را بررسی خواهیم کرد:

  • صندوق های سهامی: صندوق هایی که در سهام ها سرمایه گذاری میکنند.
  • صندوق های اوراقی: صندوق هایی که در اوراق قرضه سرمایه گذاری میکنند.
  • صندوق های ترکیبی: صندوق هایی که هم در سهام و هم در اوراق سرمایه گذاری میکنند.
  • صندوق های پوشش ریسک: صندوق هایی که در مشتقات مالی سرمایه گذاری میکنند.

صندوق های سرمایه گذاری، چگونه کار میکنند؟

مبنای صندوق های سرمایه گذاری ساده است. صندوق های سرمایه گذاری (Investment Funds) سعی میکنند تا جای ممکن از سرمایه گذاران، سرمایه جذب کنند. شما به عنوان سرمایه گذار، باید حواستان به هزینه های جانبی این صندوق ها باشد.

بعد، مدیران صندوق تصمیم میگیرند که سرمایه بدست آمده را در چه بخشی سرمایه گذاری کنند. در اکثر کشور ها، صندوق ها باید اطلاعات اولیه سرمایه گذاری را در اختیار عموم قرار دهند. سیاست سرمایه گذاری این صندوق ها، در اوراق منتشر شده، قابل مشاهده است. در این اسناد، توضیحی خلاصه درباره ریسک ها و هزینه های صندوق نوشته شده است. پیشنهاد میکنیم به دقت این توضیحات را قبل از سرمایه گذاری مطالعه کنید.

صندوق_سرمایه_گذاری_چیست

برای انتخاب صندوق سرمایه گذاری، به چه نکاتی باید دقت کنم؟

قبل از این که اقدام به سرمایه گذاری در یک صندوق کنید، باید ببینید که میخواهید تمرکز سرمایه گذاری شما بر روی چه چیزی باشد. برنامه سرمایه گذاری شما چیست؟ چه مدت قصد سرمایه گذاری دارید؟ چه میزان ریسک می کنید؟ اگر جواب این سوالات را میدانید، میتوانید به تحقیق و مقایسه صندوق ها بپردازید.

باید ببینید که صندوق مورد نظر شما، در چه چیزی سرمایه گذاری میکند؟ آیا برای مثال، صندوق در اوراق قرضه فعال است؟ بعضی از صندوق ها ممکن است هر قسمت از سرمایه خود را در چیزی خاص سرمایه گذاری کنند. اگر صندوقی قسمت زیادی از سرمایه خود را در بخشی خاص سرمایه گذاری کند، ریسک سرمایه گذاری آن صندوق بالا میرود.

همچنین باید هزینه های صندوقی که قصد سرمایه گذاری در آن را دارید، بررسی کنید. شما باید کارمزد مدیریتی صندوق را پرداخت کنید و در بعضی صندوق ها، در صورت سود از حدی بیشتر، کارمزدی اضافه نیز از شما دریافت میشود. کارمزد، میتواند سود نهایی شما سرمایه گذاری غیر فعال چیست؟ سرمایه گذاری غیر فعال چیست؟ را تحت تاثیر قرار دهد. به همین دلیل پیشنهاد میکنیم در صندوقی سرمایه گذاری کنید که کارمزد کمی دریافت میکند.

تفاوت صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه متغیر (Open-end) و سرمایه ثابت (Closed-end) در چیست؟

اکثر صندوق های سرمایه گذاری، با سرمایه متغیر (Open-end) هستند. در این صندوق ها، هر زمان که دوست داشته باشید، میتوانید عضو آن بشوید. سرمایه جدید مشتریان، به سرمایه کنونی صندوق اضافه میشود. بدین وسیله، سود مشتریان قدیمی هنگامی که مشتری جدید و سرمایه جدیدی به صندوق اضافه می شود، تغییری نمی کند. اکثر صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه متغیر، قابل نقل و انتقال و خرید و فروش هستند.

بعضی از صندوق های سرمایه گذاری، سرمایه ثابت (Closed-end) دارند. نرخ مشارکت این صندوق ها ثابت است. هنگامی که این صندوق ها باز میشوند، سرمایه گذاران می توانند ثبت نام کنند. قیمت این صندوق ها شبیه قیمت سهام است و طبق عرضه و تقاضا در بازار مشخص میگردد. این صندوق ها، با پرداخت مبلغی خرید و فروش میشوند.

سرمایه گذاری در این صندوق ها چقدر هزینه دارد؟

هنگامی که در صندوق های سرمایه گذاری مشارکت میکنید، باید کارمزد مدیریت صندوق را بپردازید. ارزانترین صندوق ها، چیزی حدود نیم درصد کارمزد دریافت میکنند، این درصد ممکن است به 2 درصد هم برسد. حواستان به صندوق هایی که کارمزد زیادی میگیرند باشد. بسیار سخت است که در صندوق سرمایه گذاری با کارمزدی بالا، سود خوب و قابل قبولی کسب کنید.

علاوه بر کارمزد مدیریت، شما کارمزد تراکنش را نیز هنگامی که مشارکت صندوق را در یک کارگزاری میخرید، باید بپردازید. به همین دلیل، باید ببینید که کارگزاری چقدر کارمزد برای خرید مشارکت دریافت میکند.

مزایای سرمایه گذاری در این صندوق ها چیست؟

سرمایه گذاری در یک صندوق سرمایه گذاری (Investment Funds)، مزایای خود را دارد. در ادامه به مهمترین مزایای این صندوق ها می پردازیم.

سرمایه گذاری متنوع

شما میتوانید با مبلغی کم، سرمایه گذاری متنوعی داشته باشید. هنگامی که ماهانه مبلغ 100 دلار را سرمایه گذاری میکنید، برای شما خیلی گران خواهد شد که سرمایه گذاری متنوعی داشته باشید. هر بار و هر بار باید کارمزدی را بپردازید.

اما با سرمایه گذاری در یک صندوق، میتوانید با مبلغی کم، در مجموعه ای از سهام یا اوراق سرمایه گذاری کنید. این باعث کاهش ریسک شما میشود.

هنگامی که در این صندوق ها سرمایه گذاری میکنید، میتوانید از دانش مدیر صندوق بهره ببرید. یک سرمایه گذار معمول، وقت و دانش کافی را برای انجام معامله ندارد. اما صندوق ها، تیمی از تحلیلگران را در اختیار دارند که تمام وقت به تحلیل بازار می پردازند. احتمال موفقیت یک تیم حرفه ای اقتصادی بسیار بالاست.

دسترسی به بازارهای خاص

دسترسی به بعضی از بازارها یا بخش ها، برای سرمایه گذاران معمول سخت و پیچیده است. برای مثال، سرمایه گذاری در بازار مسکن برای افراد عادی آسان نیست. همچنین، سرمایه گذار عادی نمیتواند در بازار هند یا برزیل فعالیت کند. سرمایه گذاری در این صندوق ها، پول زیادی را برای شما ذخیره میکند و حتی از تبدیل ارز در این بازار ها، سود خوبی برای شما فراهم می آورد.

هزینه های پایین تر

اگر صندوقی با کارمزدی کم انتخاب کنید، میتوانید مبلغ بسیاری از سرمایه گذاری خود را پس انداز کنید. اگر میخواستید تمام سهم هایی که صندوق می خرد را خودتان مستقیم بخرید، باید کلی کارمزد کارگزاری بدهید. این هزینه کمتر، باعث میشود که سود نهایی شما بیشتر شود!

معایب صندوق های سرمایه گذاری (Investment Funds) چیست؟

متاسفانه سرمایه گذاری در صندوق ها، سراسر خوبی نیست. اشکالات و معایب صندوق های سرمایه گذاری را در ادامه بررسی میکنیم.

انعطاف کمتر

هنگامی که در صندوق سرمایه گذاری میکنید، مدیریت سرمایه خود را از دست میدهید. شما نمی توانید تصمیم بگیرید که سرمایه شما در کجا مصرف میشود. آیا دوست دارید در سهمی خاص سرمایه گذاری کنید؟ در این صورت بهتر است مستقیما سهام را خودتان از طریق یک کارگزاری خریداری کنید.

تاخیر در رشد قیمت صندوق

قیمت صندوق ها معمولا دیر به روز میشوند. بیشتر صندوق ها فقط روزی یک بار قیمت صندوق را به روز میکنند. بعضی صندوق ها، نتیجه سرمایه گذاری ها را فقط یک بار در هفته، ماه یا حتی کمتر اعلام میکنند. به همین دلیل، در بیشتر صندوق ها فقط زمان مشخصی در روز هست که میتوانید اقدام به معامله آن کنید.

سود منفی

حتی در صندوق های سرمایه گذاری هم، ممکن است سود شما منفی شود. در زمانی که اوضاع اقتصاد تعریفی ندارد، صندوق ها نیز عملکرد جالبی نخواهند داشت. حتی صندوق هایی که ادعا میکنند با بازار رقابت میکنند، نیز نمیتوانند همیشه عملکرد مطلوبی داشته باشند.

ریسک های سرمایه گذاری در صندوق ها چیست؟

در هر سرمایه گذاری، احتمال از دست رفتن سرمایه وجود دارد. همچنین، ریسک از دست رفتن ارزش سرمایه شما نیز وجود دارد. بهتر است به صورت دوره ای اقدام به سرمایه گذاری کنید. با این کار، هنگامی که بازار در بالاترین حد خود قرار دارد و در آستانه سقوط است، سرمایه گذاری جدیدی نخواهید کرد.

تفاوت صندوق های سرمایه گذاری فعال (Active) و غیر فعال (Passive) چیست؟

صندوق سرمایه گذاری فعال (Active) سعی در رقابت با بازار دارد. این صندوق ها اقدام به خرید و فروش روزانه سهام میکنند. به دلیل حجم بالای تحلیل و تراکنش های این صندوق ها، هزینه جانبی این صندوق ها بالاتر است. در حقیقت، اکثر صندوق های فعال، نمی توانند با بازار رقابت کنند.

صندوق سرمایه گذاری غیر فعال (Passive) ( به آن ها صندوق های شاخصی هم گفته میشود) معامله فعال و روزانه ندارند. آن ها سعی میکنند شاخص یا بازار را به دقت دنبال کنند. برای مثال، صندوق هایی که سعی در دنبال کردن سهام Dow Jones را دارند.

چگونه باید در یک صندوق، سرمایه گذاری کنم؟

اگر میخواهید سرمایه زیادی بسازید، پیشنهاد میکنیم در صندوقی سرمایه گذاری کنید که سرمایه خود را در بخش های مختلف بازار، صنعت و اقتصاد پخش میکند. بعد، میتوانید به صورت دوره ای، سرمایه خود را در صندوق افزایش دهید. با این کار، احتمال سرمایه گذاری در زمان نادرست را کم میکنید.

این روش سرمایه گذاری، در دراز مدت سود خوبی را برای شما به ارمغان می آورد. این سود، به دلیل اصل “سود مرکب” است. اگر سود بدست آمده توسط صندوق را دوباره سرمایه گذاری کنید، میتوانید تا یک میلیون دلار در دراز مدت، سود اضافه کسب کنید.

صندوق سرمایه گذاری قابل معامله یا ETF چیست؟

ETF نوعی صندوق است که مثل سهام، قابل معامله است. میتوانید در یک کارگزاری، صندوق های ETF را بخرید یا بفروشید. قیمت صندوق های ETF به دلیل نوسان دارایی هایشان، تغییر میکند.

صندوق پوشش ریسک (Hedge Fund) چیست؟

صندوق پوشش ریسک، نوعی خاص از صندوق های سرمایه گذاری است که ریسک بالاتری را شامل میگردد. این صندوق ها انواع مشتقات مالی (Derivatives) را معامله میکنند. علاوه بر این، این صندوق ها، اقدام به پیش فروش (Shorting) نیز میکنند. در این صورت، آن ها میتوانند بر روی کاهش قیمت نیز سرمایه گذاری کنند. بعضی از صندوق های پوشش ریسک، از اعتبارات (Leverage) استفاده میکنند. با این کار، در واقع آن ها با پول قرض گرفته شده سرمایه گذاری میکنند.

صندوق های پوشش ریسک میتوانند سود بالایی داشته باشند. اما ریسک سرمایه گذاری در این صندوق ها نیز، بسیار بالاتر است.

شرکت هلدینگ چیست و چه تفاوتی با شرکت های سرمایه گذاری دارد؟

شرکت هلدینگ چیست؟ اداره شرکت هلدینگ چه تفاوتی با شرکت سرمایه گذاری دارد؟

شرکت هلدینگ (Holding Company) که گاهی در ایران – با کمی بی‌دقتی – به عنوان شرکت مادر هم شناخته می‌شود، اصطلاحی است که طی سال‌های اخیر در ادبیات مدیریتی و رسانه‌ای کشور بسیار رواج پیدا کرده است.

البته مفهوم هلدینگ و شرکت های هلدینگ به تازگی مطرح نشده و چندین دهه قدمت دارد. اما گسترش کسب و کارهای اینترنتی طی سال‌های اخیر و افزایش رغبت به سرمایه‌گذاری در استارت آپ‌ها باعث شده که هلدینگ‌های جوانِ بسیاری شکل بگیرند و این اصطلاح، به گفتگوهای روزمره هم راه پیدا کند.

جالب اینجاست که افراد بسیاری، هر مجموعه‌ای از فعالیت‌های متنوع را هلدینگ فرض می‌کنند. مثلاً بعید نیست پای صحبت یک دوست بنشینید و او بگوید: «اخیراً در شرکت خود کارهای مختلفی انجام می‌دهیم و می‌شود گفت به یک هلدینگ تبدیل شده‌ایم.»

منظور از شرکت سرمایه گذاری چیست؟

برای این‌که شرکت هلدینگ را به خوبی درک کنیم، لازم است ابتدا تعریف شرکت‌های سرمایه گذاری را بشناسیم. سپس به این موضوع بپردازیم که هلدینگ چه تفاوتی با یک شرکت سرمایه گذاری دارد.

تعریف شرکت سرمایه گذاری

شرکت سرمایه‌گذاری، یک بنگاه اقتصادی است که سرمایه‌ی خود را با هدف کسب سود، به خرید سهام شرکت‌ها، صندوق‌ها و سایر دارایی‌های سود‌ ده، اختصاص می‌دهد.

شرکت سرمایه‌گذاری بسته به ترجیحات سرمایه‌گذاران خود و میزان ریسک پذیری آن‌ها، سبد سرمایه گذاری (پورتفوی) خود را تشکیل داده و مدیریت می‌کند.

ویژگی مهم شرکت‌های سرمایه‌گذاری این است که هنگام خرید سهام شرکت‌ها تمایل ندارند به ساختار مدیریتی و جزئیات عملیاتی آن‌ها ورود کنند و صرفاً بر اساس ارزش سهام، سود سهام و آینده‌ی شرکت و سهام آن، تصمیم می‌گیرند که چه میزان از سبد سرمایه‌گذاری خود را به هر شرکت اختصاص دهند.

در شرکت های سرمایه گذاری، بیش از هر چیز، اصول مدیریت پورتفولیو بر انتخاب‌ها و تصمیم‌گیری‌ها حاکم است. به عبارت دیگر، این شرکت‌ها می‌کوشند ترکیبی از دارایی‌ها را تشکیل دهند که سود آن‌ها در مقایسه با ریسکی که متحمل می‌شوند، بهینه باشد.

بنابر این الزاماً قرار نیست سبد یک شرکت سرمایه‌ گذاری از نظر جنس دارایی‌ها یا جهت‌گیری استراتژیک، هم‌خوان باشند. چه بسا یک شرکت سرمایه گذاری، در کنار خرید سهام چند شرکت ساختمانی، سهم یک شرکت حوزه‌ی فناوری اطلاعات را هم خریداری کند و معتقد باشد که خریداری سهام شرکت‌های این حوزه، شاخص‌های کلی سود و ریسک آن‌ها را بهبود می‌بخشد.

البته با همه‌ی این توضیحات، بسیاری از شرکت های سرمایه گذاری ترجیح می‌دهند روی حوزه های تخصصی کار کنند و سرمایه‌ی خود را در حوزه‌های محدودی توزیع کنند، تا بتوانند تحلیل و سنجش وضعیت بازار را سریع‌تر و عمیق‌تر انجام دهند.

تعریف شرکت هلدینگ چیست؟

هلدینگ هم شرکتی است که سهام چند شرکت مختلف را می‌خرد و نگهداری می‌کند. اما هلدینگ‌ها با شرکت های سرمایه گذاری یک تفاوت مهم و کلیدی دارند:

تفاوت شرکت هلدینگ و شرکت سرمایه گذاری

هلدینگ‌ها بر خلاف شرکت های سرمایه گذاری، ادعای مدیریتی هم دارند و تمایل دارند با خریدن بخشی از سهام شرکت‌ها در تصمیم گیری‌ها و سیاست‌گذاری‌های داخلی آن‌ها ورود کنند.

اگر یک شرکت هلدینگ خودرو بخشی از سرمایه خود را به خرید سهام در یک شرکت خودروسازی اختصاص می‌دهد، قاعدتاً برنامه‌هایی برای مدیریت آن شرکت دارد یا معتقد است که اعمال نفوذ در سیاست‌های داخلی آن شرکت می‌تواند منافع اقتصادی هلدینگ را بیشتر و بهتر تأمین کند.

با این توضیحات می‌توان گفت یک شرکت هلدینگ خود را در حوزه‌ی فعالیت شرکت های سرمایه پذیر، صاحب‌نظر می‌داند.

هلدینگ‌ها چگونه شرکت‌های سرمایه‌پذیر را کنترل می‌کنند؟

وقتی یک هلدینگ، سهام قابل‌توجهی از یک شرکت را خریداری کند، می‌تواند از طریق انتخاب یک یا چند نفر از اعضای هیأت مدیره،‌ روی تصمیم‌های شرکت تأثیر بگذارد.

اما انتخاب عضو هیأت مدیره، صرفاً یکی از روش‌های کنترل و اعمال نفوذ است. هر شرکتی بسته به اساسنامه و چارت سازمانی خود، ارکان اداره‌کننده‌ی متعددی دارد و فرایند در اختیار گرفتن هر یک از این ارکان هم، شفاف و مشخص است.

بنابراین ممکن است یک هلدینگ، با مالکان یک شرکت مذاکره کرده و توافق‌نامه‌ای را تنظیم کند که بر اساس آن، به ازاء خرید بلوک مشخصی از سهام شرکت، اختیار تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری و حتی مدیریت عملیاتی بخشی از شرکت را در دست بگیرد.

نحوه‌ی ورود شرکت هلدینگ در اداره‌ی امور شرکت‌های زیرمجموعه، تابع قواعد مکانیکی و از پیش‌تعیین‌شده نیست و حد و حدود این دخالت‌ها، تابع شکل توافق (یا چارچوب‌های از پیش‌ تعریف شده‌ی شرکت سرمایه‌پذیر) است.

اما عرف این است که برای مشخص کردن قدرت هلدینگ، از دو اصطلاح نفوذ قابل ملاحظه و کنترل استفاده می‌کنند.

تفاوت نفوذ و کنترل

نفوذ قابل ملاحظه (به انگلیسی: Significant Influence) به معنای توانایی مشارکت در تصمیم‌گیری‌های مربوط به سیاست‌های مالی و عملیاتی شرکت است.

اما کنترل به این معناست که اداره‌ی کامل سیاست‌های مالی و عملیاتی یک شرکت، در اختیار هلدینگ قرار می‌گیرد.

بنابراین می‌توانید حدس بزنید که برای کنترل یک شرکت، لازم است بلوک بزرگی از سهام آن خریداری شود.

ساختار هلدینگ چه مزیت‌هایی دارد؟

انگیزه‌های متنوعی برای استفاده از ساختار هلدینگ وجود دارد.

به عنوان مثال، ممکن است یک شرکت، به تدریج زیرمجموعه‌های متعددی تشکیل دهد یا بخش‌های مختلفی از آن، در قالب شخصیت‌های حقوقی مستقل، فعال شوند.

تأسیس یک شرکت به عنوان هلدینگ که سهام با نفوذ قابل ملاحظه (یا حتی کل سهام) شرکت‌های زیرمجموعه را در اختیار دارد، کمک می‌کند تا ضمن راهبری کلان کل مجموعه، زمینه برای شکل‌گیری چابکی مطلوب در زیرمجموعه‌ها هم فراهم شود.

چنین هلدینگ‌هایی از دل خود شرکت‌ها سر بر می‌آورند.

در این وضعیت، معمولاً شرکت هلدینگ، نگاه کلان‌تری به فعالیت‌های کل مجموعه دارد و می‌تواند در جابه‌جایی و تخصیص منابع، نگاهی سیستمی‌تر و استراتژیک‌تر داشته باشد.

شاید یکی از بهترین‌ نمونه‌های این نوع هلدینگ‌ها در سطح جهان، شرکت آلفابت باشد که در گوگل ریشه دارد؛ اما امروز مالک گوگل محسوب می‌شود و سایر فعالیت‌ها را هم در قالب شرکت‌های مستقل مدیریت می‌کند.

اما همیشه‌ی شرکت‌های هلدینگ به این شیوه شکل نمی‌گیرند. گاهی شرکت‌های بزرگ به خاطر اهمیت استراتژیک برخی کسب و کارها، با خرید سهام، کنترل مدیریتی آن شرکت‌ها را در اختیار می‌گیرند.

هم‌چنین هلدینگ‌های تخصصی هم وجود دارند که تا حدی به شرکت‌های سرمایه گذاری شبیه‌اند. آن‌ها در یک زمینه‌‌ی ویژه، دانش تخصصی دارند و اگر به نتیجه برسند که پتانسیل یک شرکت بالا و قدرت مدیریتی آن ضعیف است، آن را وارد هلدینگ خود می‌کنند و پس از ایجاد تحول در شرکت، سهام آن را واگذار می‌کنند.

البته ما به انگیزه‌های مشروع و اخلاقی و حرفه‌ای اشاره کردیم. اما فرار مالیاتی، جابجایی منابع مالی و پول‌های کثیف میان شرکت‌ها و نیز اخذ تسهیلات ویژه می‌توانند انگیزه‌های دیگری باشند که افرادی را به ثبت شرکت در قالب هلدینگ تشویق می‌کنند.

شرکت های هلدینگ در بازار بورس ایران

در حال حاضر شرکت‌های هلدینگ متعددی در بازار بورس کشور فعال هستند که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • توسعه سرمایه و صنعت غدیر
  • سرمایه گذاری دارویی تأمین
  • سرمایه گذاری صنایع پتروشیمی
  • گروه سرمایه گذاری سایپا
  • گسترش سرمایه گذاری ایران خودرو

فهرست کامل شرکت‌های هلدینگ پذیرفته شده در بورس را می‌توانید در سایت سازمان بورس ببینید.

البته واضح است که قرار نیست حتماً یک شرکت هلدینگ در بازار بورس فعال باشد. اما از آن‌جا که شرکت‌های بورسی ملزم به ارائه‌ی گزارش‌های شفاف‌سازی متعدد هستند، پیگیری گزارش‌های این نوع شرکت‌ها می‌تواند نقطه‌ی‌ آغاز خوبی برای آشنایی بیشتر با فضای هلدینگ‌ها باشد.

ضمناً می‌توانید با دانلود نمونه اساسنامه شرکت هلدینگ پیشنهادی سازمان بورس، کمی بیشتر با فضای این شرکت‌ها آشنا شوید:

معادل فارسی هلدینگ

بسته به این‌که در چه فضایی فعالیت کنید و اصطلاح هلدینگ را برای چه مخاطبی به کار ببرید، معادل فارسی آن می‌تواند متفاوت باشد.

مثلاً با مراجعه به سایت سازمان بورس می‌بینید که این شرکت، شرکت هلدینگ و شرکت مادر را به عنوان مترادف به‌کار برده است (+).

اما این را هم باید به خاطر داشته باشیم که برای شرکت مادر در زبان انگلیسی اصطلاحِ مستقلِ Parent Company وجود دارد و دقیق‌تر این است که شرکت مادر را برای مجموعه‌ای به کار ببریم که تقریباً تمام مالکیت شرکت زیرمجموعه را در اختیار دارد. در چنین حالتی، به شرکت زیرمجموعه‌ هم، شرکت تابعه یا Subsidiary Company گفته می‌شود.

ضمناً کسانی که اصطلاح شرکت مادر را به عنوان معادل هلدینگ به کار می‌برند، برای هلدینگ تخصصی هم از اصطلاح شرکت مادر تخصصی استفاده می‌کنند.

استراتژیست‌ها و علاقه‌مندان به مدیریت استراتژیک، گاهی از اصطلاح بنگاه (سرمایه گذاری غیر فعال چیست؟ Firm) برای اشاره به هلدینگ‌هایی که کسب و کارهای متعدد را در اختیار دارند استفاده می‌کنند (در واقع Firm را مجموعه‌ای از Business‌ها در نظر می‌گیرند).

البته این را می‌دانیم که اقتصاد‌دان‌ها، بنگاه را به معنای بسیار گسترده‌تری به‌کار می‌برند و حتی کسب و کاری در مقیاس یک نانوایی کوچک را هم بنگاه اقتصادی در نظر می‌گیرند.

اما فراموش نکنید که همه‌ی این نام‌گذاری‌ها قراردادی هستند و معیارهای کاملاً عینی و صلب در سرمایه گذاری غیر فعال چیست؟ این زمینه وجود ندارد. نه می‌توانیم بین نفوذ و کنترل مرز قطعی تعریف کنیم و نه میان سرمایه‌گذاری و هولدینگ.

چون حتی یک شرکت سرمایه‌گذاری که سهامش کمتر از نفوذ مستقیم در شرکت است، می‌‌تواند با مدیریت عرضه و تقاضای سهم یک شرکت، مدیران آن را تا حدی تحت فشار قرار دهد.

بگذریم از این‌که بسیاری از شرکت هایی که خود را شرکت سرمایه گذاری می‌نامند، واقعاً سهامی در حد هلدینگ و کنترل در شرکت‌های مختلف خریداری می‌کنند.

بنابراین بهترین روش این است که وقتی از این اصطلاحات استفاده می‌کنیم، به مخاطب بگوییم که چه تعریفی در ذهن داریم و آن‌ها را به چه معنایی به‌کار می‌بریم.

و البته به یاد داشته باشیم که هلدینگ همیشه به ساختاری متشکل از رابطه‌ی چند شخصیت حقوقی مستقل اشاره دارد و یک شرکت منفرد، هر چقدر هم که فعالیت‌های متنوعی را درون خود سامان داده باشد، نمی‌تواند خود را هلدینگ بنامد.

اگر به استراتژی و مدیریت استراتژیک علاقه‌مند هستید، می‌توانید در ادامه‌ی این بحث، درس سطوح مختلف استراتژی را بخوانید. از میان سه سطح استراتژی، سطح سوم یعنی Corporate Strategy (استراتژی شرکتی) به مسائل استراتژیک مورد توجه هلدینگ‌ها می‌پردازد.

دسترسی کامل به مجموعه درس‌های کارآفرینی برای اعضای ویژه متمم امکان‌پذیر است.

روش‌های تشکیل سبد سهام و مدیریت پورتفوی

مدیریت پرتفوی دارایی

برای مشارکت و سرمایه‌گذاری در بازار بورس و اوراق بهادار تنها کافی است کد بورسی دریافت کنید. این کد که توسط شرکت‌های کارگزاری صادر می‌شود کلید ورود به دنیای سرمایه‌گذاری بورس است. از آن پس شما می‌توانید در سبد سهام خود که اصطلاحا آن را پورتفوی می‌نامند؛ اقدام به خرید و فروش سهم‌های مختلف کنید اما مدیریت پورتفوی بر چه اساس و اصولی استوار است؟ شما از دو طریق می‌توانید در بازار بورس و اوراق بهادار مشارکت داشته باشید. روش اول، روش مستقیم است. یعنی فرد سهامدار، خود مدیریت پورتفوی را بر عهده دارد و اقدام به خرید و فروش سهام شرکت‌های مختلف می‌کند. بر این اساس فرد باید اطلاعات و دانش کافی را نسبت به بازار سرمایه کسب کند و زمان لازم برای مدیریت سبد سهام خود را مهیا سازد.
در روش دوم که روش غیر مسقیم نام دارد، فرد سهامدار یا اقدام به خرید سهام صندوق‌های سرمایه‌گذاری می‌کند یا سراغ شرکت‌های سبدگرانی و مدیریت دارایی می‌رود. در ادامه، به بررسی روش‌های تشکیل سبد سهام و مدیریت پرتفوی می‌پردازیم.

در این مطلب عناوین زیر را بررسی خواهیم کرد:

پرتفوی یا سبد سهام چیست؟

سبد سهام یا پرتفوی بورسی ترکیبی از انواع سهام است که یک سرمایه‌گذار آن‌ها را خریداری کرده‌ است. هدف از تشکیل سبد سهام، تقسیم کردن ریسک سرمایه‌گذاری بین چند سهم است. از این رو، سود یک سهم می‌تواند ضرر سهام دیگر را جبران کند. یک پرتفوی بورسی شامل سهم‌هایی از انواع گروه‌های بورسی است که می‌تواند به لحاظ بنیادی باهم تفاوت بسیاری داشته باشد. فلسفه تشکیل سبد سهام همان ضرب المثل قدیمی است که می‌گوید: همه تخم مرغ‌ها را در یک سبد نگذارید!

استراتژی‌های مدیریت پورتفوی

برای مدیریت پورتفوی به ‌طور کلی دو استراتژی منفعل و فعال وجود دارد که در ادامه به معرفی آن‌ها خواهیم پرداخت:

استراتژی منفعل یا انفعالی

در این نوع استراتژی، به دلیل عدم توانایی پیش‌بینی جریان آتی بازار یا عملکرد قیمت سهام، هدف اصلی نزدیک کردن بازده پرتفوی به بازده شاخص مورد نظر است. در استراتژی منفعل نوع مدیریت پرتفوی به‌ صورت خرید و نگهداری است. در این شرایط خرید سهام بر مبنای چندین معیار انجام‌ شده و تا پایان دوره سرمایه‌گذاری حفظ می‌شود. بنابراین هیچ‌گونه فعالیت خرید و فروشی پس از ایجاد پرتفوی وجود نخواهد داشت. استراتژی منفعل به نام‌های مختلفی همچون استراتژی سرمایه‌گذاری در شاخص نیز معروف است.

چگونه پرتفوی انفعالی تشکیل دهیم؟

برای ایجاد پرتفوی با سرمایه گذاری غیر فعال چیست؟ نگاه استراتژی انفعالی، سه روش مرسوم وجود دارد:
روش پیگیری کامل: در این روش همه سهام موجود در شاخص به نسبت وزن‌شان در آن شاخص خریداری می‌شوند.
روش نمونه‌گیری: در روش نمونه گیری مدیر پرتفوی تنها سهامی را می‌خرد که در شاخص مبنا حضور دارد.
روش بهینه‌سازی یا برنامه‌ریزی غیرخطی: در این روش از اطلاعات تاریخی تغییرات قیمت‌ها و همبستگی بین سهام (ارتباط هر سهم با سهم دیگر) استفاده می‌شود و بر این اساس ترکیب پرتفوی مشخص خواهد شد.

استراتژی ‌فعال

این استراتژی عمدتاً به ‌منظور هماهنگی با پیش‌بینی‌های کوتاه‌مدت یا میان‌مدت بازار و سهم مورد استفاده قرار می‌گیرد. یعنی مدیر پرتفوی به صورت دائم در حال خرید و فروش سهم است تا بتواند بازدهی بیش از بازدهی شاخص بازار (بازدهی متوسط بازار) کسب کند.
برای مدیریت فعال پورتفوی نیز سه نوع استراتژی وجود دارد:
استراتژی سنجش موقعیت بازار: سرمایه‌گذار با پیش‌بینی آینده بازار، حجم سرمایه‌گذاری را بین اوراق‌ بهادار تغییر می‌دهد و در صورت پیش‌بینی بازده بالاتر از متوسط برای پرتفوی، نسبت به تعدیل و اصلاح ریسک پرتفوی اقدام می‌کند.
یعنی مدیر پرتفوی اگر بداند بازار در روند نزولی (صعودی) قرار خواهد گرفت، بیشتر (کمتر) در اوراق بهادار با درآمد ثابت (مثل اوراق مشارکت یا اوراق خزانه اسلامی) سرمایه‌گذاری می‌کند و حجم سرمایه‌گذاری در سهام را کاهش (افزایش) می‌دهد.
استراتژی گلچین سهام: سرمایه‌گذار وزن سهام زیر قیمت را در پرتفوی افزایش و وزن سهام بالای قیمت را کاهش می‌دهد. از این طریق ریسک پرتفوی نیز متنوع می‌شود و انتخاب‌های سهم بر سایر سهام اثر می‌گذارد.
استراتژی تمرکزبخش: این روش مشابه استراتژی گلچین سهام است با این تفاوت که واحد مورد نظر به‌جای سهام، صنعت است.

عوامل موثر در انتخاب استراتژی مدیریت پرتفوی

اما چه عواملی باعث می‌شود مدیر پورتفوی استراتژی خود را برای سرمایه‌گذاری انتخاب کند؟ به چند مورد آن اشاره می‌کنیم.
شرایط حاکم در بازار و نوع بازار: مدیر پرتفوی در شرایط رونق بازار از استراتژی فعال و در شرایط رکودی از استراتژی مدیریت منفعل در بازار بهره می‌گیرد.
سطح کارایی بازار: در بازاری که کارایی آن در سطح بالایی قرار دارد، مدیریت منفعل استفاده می‌شود و مدیران به سمت سرمایه‌گذاری در صندوق‌های شاخصی و متنوع حرکت می‌کنند. در مقابل در بازارهای غیرکارا به‌تناسب وجود شکاف‌ها و فرصت‌های آربیتراژی، مدیران به سمت بهره‌گیری از توان تحلیل‌گری و مدیریت فعال حرکت می‌کنند.
نگاه و ویژگی شخصیتی مدیران: ظرفیت ریسک‌پذیری و محافظه‌کاری مدیران پرتفوی، نوع استراتژی که آن‌ها در سبد سهام خود به کار می‌گیرند را مشخص می‌کند.
اندازه و حجم پرتفوی: مدیران پرتفوی‌هایی باارزش و حجم بالا، از سیستم مدیریتی منفعل استفاده می‌کنند و دلیل آن حجم بالای معاملاتی است که در صورت تغییر پرتفوی، باید انجام دهند و در مقابل مدیر سرمایه گذاری غیر فعال چیست؟ یک پرتفوی کوچک به‌راحتی می‌تواند با اجرای مدیریت فعال به جابه‌جایی سهام در پرتفوی خود بپردازد.
سطح تحمل ریسک پرتفوی: هرچه پرتفوی تحمل ریسکش بالاتر رود از استراتژی منفعل به سمت استراتژی مدیریت فعال حرکت خواهیم کرد.
انتظار و توقع سرمایه‌گذار: سهام‌داران محافظه‌کار معمولا استراتژی منفعل را به کار می‌گیرند و در مقابل سهام‌دارانی که انتظار سود بیش‌تری دارند از مدیریت پرتفوی فعال استفاده می‌کنند.

۳ اصل مهم در تشکیل سبد سهام

برای مدیریت بهینه سبد سهام سه اصل اساسی وجود دارد که به توضیح آن‌ها می‌پردازیم:

اصل اول: تک سهم نشوید

توزیع وزن سرمایه بر روی چند سهم به‌جای تک سهم شدن، اولین گام استاندارد در امر تشکیل سبد سهام است. البته اگر جزو معامله گران ریسک‌پذیر هستید و قصد تک سهم شدن را دارید توصیه می‌کنیم قید پول‌تان را هم در بدو شروع سرمایه‌گذاری بزنید! حتی با تشکیل سبد سهام و متنوع سازی نیز کار به پایان نمی‌رسد.
اگر پرتفوی خود را از درون یک صنعت تشکیل داده باشیم، در حال کوبیدن آب در هاون هستیم. تشکیل سبد سهام از درون یک صنعت خاص، به‌اندازه‌ی عدم تشکیل سبد سهام ریسک دارد.
فرض کنیم سبد سهام خود را صرفاً از یک صنعت انتخاب کرده‌ایم. بر همین اساس چنانچه براثر رویدادهای اقتصادی کل صنعت فوق دچار رکود شود، احتمالا تمامی سهم‌ها افت قیمت خواهند داشت و قسمت زیادی از سرمایه شما به ضرر تبدیل خواهد شد.

اصل دوم: توزیع مناسب وزن‌های سبد اوراق بهادار در پرتفوی بورسی

پس از انتخاب موارد لازم برای تشکیل سبد اوراق بهادار، باید آن را به صورت دوره‌ای تحلیل کنید و تعادل آن را دوباره به وجود آورید؛ زیرا حرکات بازار می‌تواند وزن‌دهی اولیه شما را تغییر دهد.
برای تخصیص دارایی واقعی سبد اوراق بهادار شما باید سرمایه‌گذاری‌ها را به صورت کمّی دسته‌بندی کنید و نسبت ارزش هر کدام از آن‌ها را نسبت به کل سبد بسنجید. سایر عواملی که طی زمان تغییر می‌کنند عبارتند از: وضعیت مالی فعلی شرکت، نیازهای آینده شما و تحمل نوسان ریسک از جانب شما.
اگر چنین تغییراتی وجود داشته باشد، باید مدیریت پرتفوی خود را نیز به نسبت آن‌ها تغییر دهید. اگر تحمل ریسک شما کمتر شده باشد، باید میزان سهام سبد خود را کاهش دهید. شاید هم ریسک پذیری شما افزایش یابد. در این صورت باید در تخصیص دارایی‌های خود بخش کوچکی را به سهام‌های پرریسک‌تر اختصاص دهید.
اساسا برای ایجاد تعادل مجدد باید تعیین کنید که در وزن‌دهی موقعیت خود، به کدام طبقه از دارایی‌ها وزن کمتری داده و به کدام وزن بیشتری داده‌اید.

اصل سوم: ایجاد تعادل مجدد به شکلی استراتژیک

بعد از آن که به اهمیت اصل دوم پی بردید و آن را در مدیریت پرتفوی خود اجرایی کردید، لازم است مشخص کنید کدام دارایی‌ها را به عنوان جایگزین سهام قبلی باید خریداری کنید. تشخیص خرید سهام مناسب به عنوان جایگزین اهمیت بسیار بالایی دارد. چنانچه توازن لازم را در سبد سهام ایجاد نکنید، می‌تواند اثرات به مراتب بدتری نسبت به قبل داشته باشد. بنابراین توصیه می‌کنیم برای خرید سهام، حتما از تحلیل استفاده کنید.
در نظر داشته باشید که یک پرتفوی مناسب می‌تواند شامل همه گروه‌های بورسی باشد. لذا شما میتوانید از هر گروه یک یا دو سهم مناسب را در سبد خود داشته باشید. یک پرتفوی بورسی می‌تواند شامل شرکت‌های سرمایه‌گذاری، گروه خودرویی، دارویی، پتروشیمی، غذایی، پالایشی و … باشد. اما اگر پول شما آنقدر نیست که بتوانید از همه گروه‌ها سهام خریداری کنید، جای نگرانی نیست. صندوق های سرمایه‌گذاری گزینه بسیار مناسبی برای شما هستند.
بسیاری از کارشناسان سرمایه‌گذاری توصیه می‌کنند بخشی از سبد سهام خود را به شرکت‌ها و هولدینگ‌ها اختصاص بدهید و همچنین از ترکیب سهام کوچک و بزرگ در سبد خود استفاده کنید.
نکته: از هیجانات و شایعات دوری کنید! در نظر داشته باشید که بازار بورس نوسان‌هایی دارد و باید در مواجهه با این فراز و نشیب‌ها، احساسات و هیجانات خود را مدیریت کنید. این نوسانات ممکن است به دنبال برخی از تصمیم‌گیری‌های سیاسی در کشوری دنیا و … به وجود آمده باشند اما اگر شما با استراتژی معاملاتی صحیح خود گام برداشته باشید جای نگرانی نیست و فقط باید در مسیر معاملات خود ثابت‌ قدم باشید.

آشنایی با خدمات مدیریت دارایی

با توجه به توضیحاتی که ارائه دادیم، مشخص شد که برای مدیریت سبد سهام و سرمایه‌گذاری مستقیم در بازار، باید دانش و مهارت کافی داشته باشید و زمان زیادی را صرف رصد بازار و بازنگری سبد سهام‌تان کنید. در غیر این صورت دچار ضرر و زیان خواهید شد. اگر نمی‌توانید این شرایط را برای خود مهیا کنید، استفاده از خدمات مدیریت دارایی بهترین گزینه برای شما است.
مدیریت دارایی در بازار بورس به دو روش انجام می‌شود:
• سبدگردانی اختصاصی
• صندوق‌های سرمایه‌گذاری
همانطور که در مطلب سبدگردانی اوراق بهادار در کارگزاری آگاه ذکر شد، سبدگردانی یعنی خرید، فروش یا نگه‌داری اوراق بهادار، بنام سرمایه‌گذار معین و توسط سبدگردان که در قالب قراردادی مشخص و به‌منظور کسب انتفاع برای سرمایه‌گذار انجام می‌گیرد. از مزیت‌ این شرکت‌ها، می‌توان به اداره آن‌ها توسط مدیران و کارشناسانی خبره در زمینه سرمایه‌گذاری اشاره کرد.
صندوق‌های سرمایه‌گذاری نیز یکی دیگر از خدمات مدیریت دارایی هستند. هر صندوق سرمایه‌گذاری یک نهاد مالی است که نقدینگی مردم را جمع و در دارایی‌های مختلف سرمایه‌گذاری می‌کند. افراد به میزان سرمایه‌گذاری خود، در سود و زیان صندوق شریک هستند.
کارکرد صندوق‌ها با سبدگردانی اختصاصی متفاوت است. از جمله این تفاوت‌ها می‌توان به این موضوع اشاره کرد که در سبدگردانی، مدیریت پورتفوی به‌ صورت خاص برای هر فرد برنامه‌ریزی می‌شود در نتیجه اهداف فرد سرمایه‌گذار، میزان ریسک‌گریزی و افق زمانی او در سبد سهام نظر گرفته خواهد شد.
در این سبدها، فرد سرمایه‌گذار مالکیت مستقیم سرمایه خود را در اختیار دارد و در واقع سرمایه‌گذاری با نام او و بر اساس اهداف و میزان ریسک‌پذیری او انجام می‌شود؛ این در حالی است که مالکیت در صندوق‌ها به ‌صورت مشاع است و افراد با خرید هر واحد به همان میزان در سود و زیان صندوق سهیم می‌شوند.
برای آشنایی با خدمات مدیریت دارایی، کلیک کنید:

سخن آخر
در انتها باید گفت برای انتخاب استراتژی مدیریت پورتفوی، عوامل مختلفی تاثیرگذار است. به طور کلی سبد اوراق بهاداری که به خوبی تنوع بخشی شده باشد، بهترین شانس را برای شما در جهت رشد پایدار و طولانی مدت در سرمایه‌گذاری شما خواهد داشت. تشکیل سبد سهام، دارایی شما را از ریسک سقوط زیاد حاصل از عوامل مختلف در بازار محافظت می‌کند.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.